ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ


យោងតាមអនុសញ្ញាឆ្នាំ២០០៣ របស់អង្គការយូណេស្កូ “បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី” គឺសំដៅទៅលើការប្រតិបត្តិ, ការបង្ហាញ, ការសម្តែងចេញមក, ចំណេះដឹង, ជំនាញ (ក្នុងនោះរួមបញ្ចូលទាំងឧបករណ៍, ប្រដាប់ប្រដា, វត្ថុ និងទីតាំងវប្បធម៌ជាប់ពាក់ព័ន្ធ) ដែលសហគមន៍, ក្រុមមនុស្ស ឬបុគ្គលទទួលស្គាល់ថាជាមត៌ករបស់ខ្លួន។

បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី​ ត្រូវផ្ទេរបន្ត​ពី​ជំនាន់​មួយ​ទៅ​ជំនាន់មួយទៀត ហើយ​ត្រូវ​សហគមន៍​ ឬក្រុមមនុស្ស​យក​មក​ប្រតិបត្តិ​ឡើង​វិញ​ជាប់រហូតមក ដើម្បី​ឆ្លើយ​តបទៅ​នឹង​បរិស្ថាន​រស់នៅ ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទងជាមួយ​ធម្មជាតិ និង​ប្រវត្តិ​រឿង​រ៉ាវរបស់​ពួកគេ​ ព្រមទាំង​ផ្តល់​ឱ្យ​សហគមន៍​នោះនូ​វអត្តសញ្ញាណ​ និង​និរន្តរភាព។ ហេតុដូច្នេះបេតិក​ភណ្ឌ​វប្បធម៌អរូបី​បាន​ជួយ​លើកកម្ពស់​ដល់​ការ​គោរពនូវភាពចម្រុះ និង​ការច្នៃប្រតិដ្ឋ​របស់មនុស្ស។

បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី
អាចស្តែងឡើង​ក្នុងទម្រង់ណាមួយនៅក្នុងចំណោម​ទម្រង់​ទាំង ​៥ ៖

ប្រពៃណីតាមការចងចាំ ឬមត៌កភាសា

សំដៅលើទំនៀមទម្លាប់ទាំងឡាយ​ដែលរក្សានិងផ្ទេរពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀតតាមរយៈភាសានិយាយ, ចម្រៀង, និងការសម្ដែង។ ក្នុងនោះរួមមាន សុភាសិត, ពាក្យបណ្ដៅ,​ រឿង និទាន, ចម្រៀងបំពេរកូន, រឿង ព្រេង, រឿងទេពកថា, កំណាព្យនិងចម្រៀងវីរកថា, របៀនស្នេហ៍, ពាក្យបួងសួង, ស្មូត្រ, ចម្រៀង, ការសម្ដែងល្ខោនជាដើម។

សិល្បៈ​ទស្សនីយភាព

រាប់ចាប់តាំងពីសំឡេងនិងឧបករណ៍ភ្លេង, របាំនិង​ល្ខោន រហូតដល់ត្លុកកំប្លែង, ស្មូត្រកំណាព្យ ទាំងក្នុងនិងក្រៅបរិបទ​សាសនា, ការងារ និងការ​កម្សាន្ដ។ សិល្បៈទស្សនីយភាព ​ដើរតួនាទីផ្លាស់ប្ដូរវប្បធម៌ និងលើកមុខមាត់សិល្បៈជាតិ ដើម្បីបម្រើការកម្សាន្ត និងទាក់ទាញ​ភ្ញៀវទេសចរ។

កិច្ចប្រតិបត្តិ​សង្គម, ជំនឿ-សាសនា, ពិធីបុណ្យ

គឺផ្នែកនៃជំនឿប្រតិបត្តិដែលមាន​ឥទ្ធិពល​លើជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្ស ហើយ​ បានបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់ក្រុម ឬសង្គមនៃអ្នកប្រតិបត្តិប្រពៃណីនេះដូចជា ពិធីចូលឆ្នាំ, បុណ្យពាក់ព័ន្ធនឹង​ស្រូវ និងកិច្ចពិធីពាក់ព័ន្ធនឹង​ជំនឿអរូបីផ្សេងៗទៀតតាមទំនៀមអ្នកស្រុក។

ចំណេះដឹង​ប្រពៃណីទាក់ទងជាមួយធម្មជាតិនិង​ចក្រវាឡ

គឺរាប់បញ្ចូលទាំងចំណេះជំនាញ, ភាពប៉ិនប្រសប់, ការប្រតិបត្តិ, ស្នាដៃរបស់សហគមន៍ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយបរិស្ថានធម្មជាតិ និង​គំនិត ឬទស្សនៈ​យល់​ឃើញពីចក្រវាឡ ដោយ​បង្ហាញចេញតាមរយៈភាសា, ប្រពៃណីតាមការចងចាំ, ជំនឿ ឬវិញ្ញាណជាប់ពាក់ព័ន្ធជាមួយទីកន្លែង, ព្រលឹង និងទស្សនៈនៃសង្គមរស់នៅ ។

សិប្បកម្មប្រពៃណី

សំដៅដល់​ប្រពៃណីនៃការ​ផលិត​​ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់​ តម្បាញហូល ផាមួង ក្រមា គ្រឿង​អល្លង្កា ឬឧបករណ៍​ផ្សេងៗទៀតដែលធ្វើដោយដៃ សម្រាប់​ស្លៀកពាក់ នេសាទ មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូន ឬសម្ភារៈ​លេងកម្សាន្តជាដើម។

បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីកម្ពុជា
ចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីនៃមនុស្សជាតិរបស់អង្គការយូណេស្កូ

គិតត្រឹមឆ្នាំ​២០២៦ បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីកម្ពុជា ដែលបានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌ​វប្បធម៌​អរូបី​នៃមនុស្ស​ជាតិ​​របស់​អង្គការយូណេស្កូរួមមាន៖